Yeni bir tarif yayınlandığında ilk siz haberdar olun. Hemen bugün kaydolun!
Köz sarımsaklı patates püresi, Avrupa mutfağının özellikle kırsal ve ev yemeklerine dayanan sade ama derin lezzet anlayışından doğmuş bir yorumdur. Patates püresi 18. yüzyıldan itibaren Fransa ve İngiltere’de yaygınlaşırken, sarımsağın közlenerek kullanılması Akdeniz mutfağının eski bir tekniğidir; sarımsağın acılığını alıp tatlı ve yumuşak bir aromaya dönüştürür. Bu iki geleneğin birleşimi olan köz sarımsaklı püre, zamanla…
Közlenmiş Kapya Biberli Tahin Mezesi, Anadolu ve Doğu Akdeniz mutfaklarının köklü iki malzemesinin buluştuğu özel bir lezzettir. Közleme tekniği, Orta Asya’dan Anadolu’ya uzanan eski bir pişirme geleneğine dayanır; ateşle temas eden sebzelerin lezzetinin derinleşmesi, bu yöntemi yüzyıllardır vazgeçilmez kılmıştır. Tahin ise susamın taş değirmenlerde ezilmesiyle elde edilen, özellikle Güneydoğu Anadolu ve Levant mutfağında hem tuzlu…
Balkabağı mücveri, Anadolu mutfağının mevsimsel ürünleri değerlendirme geleneğinden doğan, yaratıcı ve sıcak bir lezzettir. Mücver kültürü aslında elde ne varsa onu değerlendirme fikrine dayanır; kabak, pırasa, patates gibi sebzelerin yanı sıra balkabağı da zamanla bu geleneğin içine girmiştir. Özellikle sonbahar ve kış aylarında bol bulunan balkabağının tuzlu tariflerde kullanılması, mutfağın üretken ve israf etmeyen ruhunu…
Acılı ezme, kökleri Güneydoğu Anadolu ve meyhane kültürüne uzanan, sofraya karakter katan en güçlü mezelerden biridir. Domates, biber, salça ve baharatların uyumu; bu mezeyi sıradan olmaktan çıkarıp “ilk tadılan, akılda kalan” lezzet haline getirir. Eskiden evlerde elde ince ince doğranarak hazırlanır, lezzeti el ayarına bırakılırdı. Her evin, her ustanın acısı farklı olurdu; kimi daha yakıcı,…
Arnavut ciğeri, kökleri Rumeli mutfağına dayanan, Balkanlardan Anadolu’ya taşınmış en karakterli lezzetlerden biridir. Osmanlı döneminde özellikle İstanbul mutfağında kendine yer bulan bu yemek, sakatatın ustalıkla değerlendirilmesinin en güzel örneklerinden sayılır. Dana ciğerinin küp küp doğranıp hızlıca kızartılması, hem lezzet hem de teknik ister; bu yüzden Arnavut ciğeri biraz da “eli alışkın olanın” yemeği olarak bilinir….
Humus, kökleri Orta Doğu’nun kadim mutfak kültürüne dayanan, binlerce yıldır sofralarda yer alan en eski mezelerden biridir. Nohut ve tahinin bir araya gelmesiyle ortaya çıkan bu sade ama güçlü lezzet; Lübnan, Filistin, Suriye ve Anadolu coğrafyasında ortak bir mutfak dili oluşturur. Her bölge humusu kendi damak tadına göre yorumlasa da temel felsefe hep aynıdır: az…
Paçanga böreği, kökleri Balkan ve Rumeli mutfağına uzanan, zamanla Türk mutfağında kendine sağlam bir yer edinmiş özel bir börektir. Pastırma, kaşar peyniri ve sebzelerin yufkayla buluşması; hem Anadolu’nun et geleneğini hem de göç mutfaklarının pratikliğini yansıtır. Adını İspanyol kökenli “paçanga” kelimesinden aldığına dair rivayetler olsa da, bugün bildiğimiz haliyle paçanga böreği, özellikle İstanbul mutfağında şekillenmiş…
Bu meze, Anadolu mutfağında közleme geleneğinin en sevilen yansımalarından biridir. Patlıcan ve biberi ateşte közlemek; hem saklama ihtiyacından hem de sebzeye lezzet katma alışkanlığından doğmuştur. Özellikle yaz sonunda bolca yapılan közlemeler, kış için saklanır; yoğurt ve sarımsakla birleştiğinde sade ama güçlü bir sofra lezzetine dönüşür. Yoğurtlu mezeler ise Türk mutfağında denge unsurudur: ağır yemeklerin yanında…
Girit mezesi, kökleri Girit Adası’nın sade ve doğayla iç içe mutfağına dayanan, zeytinyağının başrolde olduğu çok özel bir lezzettir. Girit’te yemek kültürü; az malzeme, doğru teknik ve mevsiminde ürün anlayışı üzerine kuruludur. Kabak, yoğurt ve zeytinyağının bir araya gelmesiyle ortaya çıkan bu meze, adaya özgü otlu ve hafif yemek geleneğinin en güzel temsilcilerinden biridir. Zamanla…
Sinkonta, Ege’nin rüzgarlı kıyılarından, zeytin ağaçlarının gölgesinden süzülüp gelen; mütevazılığıyla şaşırtan, lezzetiyle hayran bırakan bir mutfak mirasıdır. Bu yemeğin kökleri, Anadolu’nun “atmayıp değerlendirme” ve malzemeye duyduğu derin saygıya dayanır. Özellikle İzmir ve çevresinde, kışlık kabaklar ambarlarda yerini aldığında, tatlıdan ziyade sofraya doyurucu bir katık arayışıyla doğmuştur. Eskiden köy fırınlarında, ekmekler çıktıktan sonra kalan o yumuşak…
Bu yemek, aslında Anadolu’nun binlerce yıllık “meyveli et” ve “meyveli sebze” geleneğinin modern bir yorumu. Selçuklu ve Osmanlı mutfağında meyvenin yemeğe ekşilik ve derinlik katması çok yaygındı; erik, kayısı ve ayva sofraların baş tacıydı. Bizim “İsli Erik Soslu Patlıcanımız” da bu köklü kültürü alıp, günümüzün dumanlı (füme) tatlarıyla birleştiriyor. Patlıcanın közde pişen o kadim kokusuyla,…
Pembe Sultan, aslında adından da anlaşılacağı gibi sofralarımızın o zarif, biraz nazlı ama bir o kadar da gösterişli kraliçesidir. Tarihi yüzlerce yıl geriye giden ağır saray yemeklerinden ziyade, Ege ve Akdeniz’in ferahlığını toprağın bereketiyle harmanlayan o sıcak meze kültürümüzün en canlı temsilcisidir. Kökleri, Anadolu insanının yoğurdu baş tacı etmesine ve toprağın saklı hazinesi pancarı keşfetmesine…
