Yeni bir tarif yayınlandığında ilk siz haberdar olun. Hemen bugün kaydolun!
Susamlı minik simitler, kökeni Osmanlı mutfağına dayanan kıyır tuzlu hamur işi geleneğinin ev mutfağındaki en sade ve sevilen örneklerinden biridir. Sirke ve yağla hazırlanan bu tür hamurlar, Osmanlı döneminde özellikle uzun süre bayatlamayan çörekler ve kurabiyeler yapmak için tercih edilirdi. Zamanla bu teknik, ev kadınlarının mutfaklarında şekillenmiş; büyük sokak simitlerinin aksine fırında pişen, çaylık ve…
Balkabağı mücveri, Anadolu mutfağının mevsimsel ürünleri değerlendirme geleneğinden doğan, yaratıcı ve sıcak bir lezzettir. Mücver kültürü aslında elde ne varsa onu değerlendirme fikrine dayanır; kabak, pırasa, patates gibi sebzelerin yanı sıra balkabağı da zamanla bu geleneğin içine girmiştir. Özellikle sonbahar ve kış aylarında bol bulunan balkabağının tuzlu tariflerde kullanılması, mutfağın üretken ve israf etmeyen ruhunu…
Acılı ezme, kökleri Güneydoğu Anadolu ve meyhane kültürüne uzanan, sofraya karakter katan en güçlü mezelerden biridir. Domates, biber, salça ve baharatların uyumu; bu mezeyi sıradan olmaktan çıkarıp “ilk tadılan, akılda kalan” lezzet haline getirir. Eskiden evlerde elde ince ince doğranarak hazırlanır, lezzeti el ayarına bırakılırdı. Her evin, her ustanın acısı farklı olurdu; kimi daha yakıcı,…
Arnavut ciğeri, kökleri Rumeli mutfağına dayanan, Balkanlardan Anadolu’ya taşınmış en karakterli lezzetlerden biridir. Osmanlı döneminde özellikle İstanbul mutfağında kendine yer bulan bu yemek, sakatatın ustalıkla değerlendirilmesinin en güzel örneklerinden sayılır. Dana ciğerinin küp küp doğranıp hızlıca kızartılması, hem lezzet hem de teknik ister; bu yüzden Arnavut ciğeri biraz da “eli alışkın olanın” yemeği olarak bilinir….
Humus, kökleri Orta Doğu’nun kadim mutfak kültürüne dayanan, binlerce yıldır sofralarda yer alan en eski mezelerden biridir. Nohut ve tahinin bir araya gelmesiyle ortaya çıkan bu sade ama güçlü lezzet; Lübnan, Filistin, Suriye ve Anadolu coğrafyasında ortak bir mutfak dili oluşturur. Her bölge humusu kendi damak tadına göre yorumlasa da temel felsefe hep aynıdır: az…
Paçanga böreği, kökleri Balkan ve Rumeli mutfağına uzanan, zamanla Türk mutfağında kendine sağlam bir yer edinmiş özel bir börektir. Pastırma, kaşar peyniri ve sebzelerin yufkayla buluşması; hem Anadolu’nun et geleneğini hem de göç mutfaklarının pratikliğini yansıtır. Adını İspanyol kökenli “paçanga” kelimesinden aldığına dair rivayetler olsa da, bugün bildiğimiz haliyle paçanga böreği, özellikle İstanbul mutfağında şekillenmiş…
Bu meze, Anadolu mutfağında közleme geleneğinin en sevilen yansımalarından biridir. Patlıcan ve biberi ateşte közlemek; hem saklama ihtiyacından hem de sebzeye lezzet katma alışkanlığından doğmuştur. Özellikle yaz sonunda bolca yapılan közlemeler, kış için saklanır; yoğurt ve sarımsakla birleştiğinde sade ama güçlü bir sofra lezzetine dönüşür. Yoğurtlu mezeler ise Türk mutfağında denge unsurudur: ağır yemeklerin yanında…
Kereviz, modern mutfaklarımıza gelene kadar binlerce yıllık ilginç bir geçmişe sahip. İlk olarak MÖ 9. yüzyılda Akdeniz çevresinde ortaya çıkan bu sebze, başlangıçta bir yiyecekten çok ilaç ve süs bitkisi olarak kullanılırdı. Antik Yunan’da kereviz yaprakları, zafer ve yas simgesiydi; Olimpiyat Oyunları’nda galiplere zeytin dalları yerine kereviz yaprağından taçlar takılırdı. Eski Mısırlıların mezarlarında bile rastlanan…
