Yeni bir tarif yayınlandığında ilk siz haberdar olun. Hemen bugün kaydolun!
Kalburabastı, kökleri Osmanlı mutfağına uzanan ve zamanla Anadolu’nun dört bir yanına yayılan geleneksel bir şerbetli tatlıdır. Adını, hamurun üzerine bastırılarak şekil verildiği kalbur adlı mutfak aletinden alır; evlerde kalbur bulunmadığında çatalla yapılan desenler de zamanla bu tatlının ayırt edici özelliği hâline gelmiştir. Un, yağ ve ceviz gibi temel malzemelerle hazırlanması, onu hem ulaşılabilir hem de…
Balkabaklı kurabiyenin kökeni, balkabağının mutfaklarda “tatlıya yakışan bir sebze” olarak kabul edilmeye başlanmasıyla şekillenmiştir. Anadolu’da balkabağı uzun yıllar boyunca daha çok tatlı (kabak tatlısı) ve çorba olarak tüketilmiş, evlerde kalan kabak püresinin israf olmaması için kek, çörek ve kurabiye hamurlarına eklenmesiyle bu tarz tarifler ortaya çıkmıştır. Özellikle kış aylarında, kabakların bol ve ucuz olduğu dönemlerde…
Reyhan, kökeni Hindistan ve Güney Asya’ya dayanan, çok eski zamanlardan beri hem mutfakta hem de şifa amaçlı kullanılan aromatik bir bitkidir. Antik çağlardan itibaren Orta Doğu’ya, Anadolu’ya ve Akdeniz havzasına yayılmış; özellikle mor reyhan Anadolu mutfağında kendine özgü bir yer edinmiştir. Osmanlı döneminde reyhan sadece yemeklerde değil, şerbetlerde, çaylarda ve hatta hoş koku vermesi için…
Yuvalama (Antep ağzıyla yuvarlama/yuvalama), Gaziantep’te “çorba”dan öte, adeta bayramın kendisi gibidir. Özellikle Ramazan Bayramı’nın ilk günü kahvaltısında geleneksel olarak sofraya gelir; çünkü hem doyurucudur hem de “bayram sabahı evin bereketi”ni temsil eder. Minicik köftelerin (bezelye tanesi gibi) tek tek yuvarlanması da işin ruhudur: eskiden beri evlerde bu kısım çoğu zaman imece ile yapılır; anne-kız, komşu-akrabalar…
Mandalina kabuğu reçeli, Anadolu’da “kabuğu ziyan etme” anlayışının en tatlı örneklerinden biri; kışın bol çıkan narenciye mevsiminde (özellikle Aralık–Şubat) portakal, turunç, bergamot ve mandalinanın kabukları değerlendirilerek hazırlanır. Osmanlı’dan beri saray mutfağında ve şehir konaklarında görülen narenciye kabuğu şekerlemeleri ile reçeller, zamanla ev mutfaklarına yayılmış; hem misafir kahvaltılarında hem de kışlık erzak kültüründe yerini almıştır. Kabukların…
Un helvası, kökleri Osmanlı mutfağına kadar uzanan ve zamanla Anadolu’nun hemen her evine yerleşmiş en sade ama en anlamlı tatlılardan biridir. Un, yağ ve şeker gibi temel malzemelerle yapılması; hem saray mutfağında hem de halk arasında kolayca benimsenmesini sağlamıştır. Osmanlı’da helva, sadece bir tatlı değil; bir ritüelin parçası olarak görülürdü. Sarayda düzenlenen “helva sohbetleri”nde farklı…
Lokma, Anadolu’da ve özellikle Ege’de hayır ve paylaşma geleneğiyle özdeşleşmiş bir lezzet. En yaygın anlatıya göre kökeni Osmanlı dönemine kadar uzanıyor; cami avlularında, mahalle aralarında ya da kalabalık meydanlarda “hayrına lokma” dökülmesi, yapılan bir adağın, edilen bir duanın ya da paylaşılan bir sevabın sembolü olmuş. Özellikle İzmir ve çevresinde, lokma sadece tatlı bir atıştırmalık değil;…
Kandil simidi, “tam olarak ilk şu şehirde çıktı” diye tek bir noktaya çivilenmesi zor bir lezzet; çünkü Osmanlı döneminde kandil gecelerinde ikram ve paylaşma geleneğiyle birlikte şekillenip yaygınlaşmış bir kültür ürünü. Birçok kaynak, kandil gecelerine özel simidin Osmanlı saray geleneğindeki simit/çörek kültüründen esinlenerek zamanla kendine özgü bir tat ve forma kavuştuğunu; asıl niyetin de bu…
Sarımsaklı sebze salatası, aslında “salata”dan çok meze–yan yemek kültürünün içinden doğmuş, evlerin mutfağında şekillenmiş bir lezzet. Türk mutfağında sebzeyi haşlayıp zeytinyağı ve limonla buluşturmak, Ege’den İç Anadolu’ya kadar pek çok evde görülen bir alışkanlık; sarımsak ise bu sade lezzete karakter katan, iştah açan imza dokunuş. Özellikle kış aylarında sebze çeşitliliği daha “tencere usulü”ne kayınca, eldeki…
Beşamelli patlıcan musakka, kökeni Osmanlı mutfağına dayanan musakka geleneğinin zamanla evrilmiş, daha modern ve fırın yemeklerine uyarlanmış bir yorumudur. Musakka kelimesi Arapça *“musaqqa”*dan gelir ve “ıslatılmış, kat kat dizilmiş” anlamını taşır. Osmanlı döneminde musakkalar genellikle patlıcan, kabak gibi sebzelerin etle birlikte tencerede pişirilmesiyle hazırlanırdı; fırın kullanımı ve katmanlı sunum daha çok saray mutfağı ve büyük…
Bezelyeli havuçlu pilav, Türk mutfağında “sade pilavın zenginleştirilmiş hâli” olarak kabul edilir ve özellikle Osmanlı mutfak geleneğinin evlere uyarlanmış örneklerinden biridir. Osmanlı saray mutfağında pilav; et, sebze, kuruyemiş veya baharatlarla çeşitlendirilerek sofranın ana unsurlarından biri hâline gelmiştir. Bezelye ve havuç gibi sebzeler ise zamanla, özellikle sebzenin bol olduğu dönemlerde pilava eklenerek hem besleyiciliği artırmak hem…
Susamlı minik simitler, kökeni Osmanlı mutfağına dayanan kıyır tuzlu hamur işi geleneğinin ev mutfağındaki en sade ve sevilen örneklerinden biridir. Sirke ve yağla hazırlanan bu tür hamurlar, Osmanlı döneminde özellikle uzun süre bayatlamayan çörekler ve kurabiyeler yapmak için tercih edilirdi. Zamanla bu teknik, ev kadınlarının mutfaklarında şekillenmiş; büyük sokak simitlerinin aksine fırında pişen, çaylık ve…
