Yeni bir tarif yayınlandığında ilk siz haberdar olun. Hemen bugün kaydolun!
Meze Kültürünün Modern ve Mütevazı Yorumu “Tarator” kelimesinin kökleri, tarihsel olarak Ortadoğu ve Balkan mutfaklarında genellikle tahin, ceviz veya ekmek içi ile hazırlanan soslara dayansa da; bugün Türkiye’de “Havuç Tarator” denildiğinde akla gelen o turuncu, ferahlatıcı lezzet, meze kültürümüzün modern ve yaratıcı bir evrimidir. Osmanlı saray mutfağının karmaşık tariflerinden ziyade, cumhuriyet dönemiyle birlikte şehir hayatında…
Acı yağ, İtalyan mutfağının kalbinden, özellikle de güneşli Güney İtalya’nın canlı topraklarından fışkıran bir lezzet geleneğidir. Kökenleri, biberin Yeni Dünya’dan Avrupa’ya gelişiyle şekillenmiş, ancak zeytinyağı ile buluşması onu başlı başına bir yıldıza dönüştürmüştür. Zamanla “Olio Santo” yani “Kutsal Yağ” adını alması da boşuna değil; çünkü bu kırmızı iksir, İtalyan sofralarında öyle özel bir yere sahip…
Kereviz, modern mutfaklarımıza gelene kadar binlerce yıllık ilginç bir geçmişe sahip. İlk olarak MÖ 9. yüzyılda Akdeniz çevresinde ortaya çıkan bu sebze, başlangıçta bir yiyecekten çok ilaç ve süs bitkisi olarak kullanılırdı. Antik Yunan’da kereviz yaprakları, zafer ve yas simgesiydi; Olimpiyat Oyunları’nda galiplere zeytin dalları yerine kereviz yaprağından taçlar takılırdı. Eski Mısırlıların mezarlarında bile rastlanan…
Mercimek köftesi, bizim mutfağın hem en mütevazı hem de en sevilen çay saati yıldızlarından biri. Aslında kökeni, yüzyıllardır Anadolu’da pişen bakliyat–bulgur birlikteliğine dayanıyor; etin pahalı ya da az bulunduğu dönemlerde kırmızı mercimek ve ince bulgur bir araya getirilip hem doyurucu hem de bütçe dostu bir “köfte” yapılmış. Zamanla bu pratik çözüm, özellikle kadınların gün sofralarında,…
Kış sebzeleri bence mutfakların “sessiz kahramanları”… Yazın renkli domatesler, biberler sahnedeyken onlar arka planda sakin sakin bekler; hava soğumaya, pazar tezgâhlarına lahana, pırasa, kereviz, ıspanak, karnabahar, brokoli, balkabağı dolmaya başlayınca zamanı gelir. Tarihsel olarak da kış sebzeleri, insanın “mevsime göre yaşama” zorunluluğundan doğmuş; kök sebzeler (kereviz, havuç, pancar, patates), dayanıklı yapraklılar (lahana, ıspanak) ve uzun…
Enginarın hikâyesi Akdeniz’in eski zamanlarına dayanıyor: yabani kenger akrabalarından evcilleştirilip sofralara “sebze” olarak yerleşmesi Roma dönemine kadar götürülüyor; ardından Araplar aracılığıyla Orta Çağ’da Akdeniz coğrafyasına daha geniş biçimde yayılıyor. Bizde de enginar, bahar gelince pazarda ilk göründüğü an “mevsim döndü” dedirten bir sebze ya… işte o mevsimlik kıymet duygusu da bu uzun yolculuğun bir parçası….
Atom mezesi, adı gibi “bir kaşıkta çarpan” bir meze: serin serin süzme yoğurtla, üstüne gezdirilen acı biberli kızgın yağın bir araya gelmesinden doğan o müthiş kontrast… Kaynaklar Atom’un özellikle Ege’de, İzmir çevresinde sevildiğini ve çoğu zaman soğuk servis edilen bir meze olarak anıldığını söylüyor; isminin de acının damakta bıraktığı güçlü etkiden geldiği anlatılıyor. Zamanla Atom,…
